BIJBELSTUDIE

 

Efeze 1 : 13

 

In onze Nieuwe Vertaling van het Nieuwe Testament lezen wij in het hierboven aangehaalde vers: "In Wien gij ook, nadat gij geloofd hebt, zijt verzegeld geworden met den Heiligen Geest der belofte." In de nieuwe vertaling van het Nederlandsch-Bijbel-Genootschap is als volgt overgezet: "In Hem zijt gij ook, toen gij geloovig werdt, verzegeld met den Heiligen Geest der belofte." Ditmaal moeten we de vertaling van het N.-B.-G. de betere achten, want het woordje "nadat" heeft sommigen er toe gebracht, om de verkeerde leer te verdedigen, dat men den Heiligen Geest niet dadelijk bij het geloof ontvangt, maar later, als gevolg van een leven van Christelijke ervaring. Men beweert dan, dat men een Christen kan zijn, door genade behouden, en toch nog niet den Heiligen Geest bezitten. Men spreekt dan van een tweeden zegen; van een nieuwen doop van den Geest. Deze menschen nu beroepen zich altijd op het woordje: nadat. Het komt ook voor in Handelingen 19 : 2. Maar de duidelijke bedoeling in beide plaatsen in het oorspronkelijke, is niet: na eenigen tijd, doch: op het oogenblik zelf. Beide malen heeft het N.-B.-G. het woordje "toen" in plaats van "nadat." Goed verstaan is "nadat" zeer zeker een goede vertaling van het oorspronkelijke, maar kan blijkbaar in onze taal worden misverstaan. En bij "toen" is dat niet het geval. Daarom is het woordje "toen" in beide genoemde plaatsen te verkiezen boven "nadat."

De gave van den Heiligen Geest toch is volgens den apostel Paulus een bewijs, dat men waarlijk een discipel is. Als de mannen te Efeze, die door Paulus werden toegesproken, ware geloovigen in Christus waren, den Heer Jezus hadden aangenomen als hun Heiland, hadden zij ook den Heiligen Geest ontvangen toen zij geloofden. En Paulus schrijft aan de EfeziŽrs, dat zij niet alleen behouden waren, toen zij het woord der waarheid hadden gehoord en ter harte genomen, maar dat zij ook verzegeld waren met den Heiligen Geest der belofte toen zij geloofden.